Hindi mo mahahanap ang tamang tao para sa’yo hangga’t hindi mo iniiwan ang maling tao na pinipilit mong maging tama para sa’yo.
Reblogged from beben-eleben with 114 notes
In the end, only three things matter, how much you loved, how gently you lived and how you gracefully let go of things not meant for you.
Reblogged from amateurdreamer with 82 notes
Smart girls open their minds, easy girls open their legs, stupid girls open their hearts.
Reblogged from amateurdreamer with 233 notes
You find yourself always tired even before you even start anything. Stop listening to negative talkers. They will kill your soul. You will end up dead even before you die.
Di lahat ng kasalanan sorry ang katapat, paminsan-minsan kailangan din ng sapak para sapat.
Reblogged from whattadeuce with 19 notes
Behind every beautiful girl is an ugly relationship that made her scared to love again.
Reblogged from masayanakosayo with 12 notes
for the nth time, gumagawa na naman ako ng case study na ipepresent. As in simula college lagi na ako abala sa ganito. Hanggang ngayong nurse ba naman ako? as in every season ako tinotoxic. Ayaw ko na nga makisawsaw nung una kasi naiisstress ako pero talaga atang kelangan ako mang-imbyerna ng brain cells para kumilos sila. Hayys. Sana maging successful to.
#sumasabay ap sa sakit ng ulo ko! grrr
Pag ba ang nurse na ang may sakit, sino na ang mag-aalaga?
Absent ako today. sayang P360 ko. Nilalagnat ako pagkagising. Ansakit ng ulo ko. ang bigat pa. Inuubo at sinisipon ako. Wala man lang bang magti-TSB sa akin? Yung magpapainom ng oral meds every ganitong hour? Kahit text man lang ng pangungumusta,wala. pota. anlungkot ng buhay ko. Bawal magkasakit pag walang lovelife. laslas pulso. HAHAHA
The length of an essay should be like a woman’s mini-skirt.
Long enough to cover the subject, but short enough to keep it interesting.
Reblogged from beben-eleben with 105 notes
Scars are tattoos with better stories.
Reblogged from beben-eleben with 127 notes
Real friends dont talk behind your back, they tell shit in front of your face and laugh with you.
‘You can’t have the best of both worlds’
Masaya maging single. Masaya, pero parang may kulang, hindi ba? Masaya, pero alam mo sa sarili mong may hinahanap-hanap ka pa. Masaya, pero alam mong may mas isasaya ka pa sana. Masaya, pero kapag nakikita mo ang iba, hindi mo pa rin mapipigilan ang mainggit sa kanila. Lalo pa kung mismong mga kaibigan mong nakapaligid sa’yo ang nakahanap na ng ‘other half’ nila, samantalang ikaw, ‘eto pa rin at mag-isa. Inggit, isang pakiramdam na mahirap pigilan lalo pa’t alam mong pwede rin namang mangyari sa’yo ang bagay na ‘yon. Pero sadyang unfair lang talaga minsan ang mundo, ang buhay, ang pag-ibig. Bakit nga may mga taong nahanap na nila ang para sa kanila, samantalang ikaw, nag-aabang, naghihintay, umaasa.
Dito na siguro papasok ‘yong sinasabi nilang, ‘You can’t have the best of both worlds.’Kungbaga, hindi natin pwedeng makuha ang lahat. Totoo naman, hindi pwedeng lahat ng gustuhin mo, ay mapasa’yo. Pero kung iisipin ko, bakit ‘yong iba, successful na nga sacareer, happy pa sa lovelife nila? Hindi ba pwedeng mangyari rin sa’kin ang ganun? Hindi ba pwede na kung ano ‘yong nangyayari sa ibang tao ay mangyari rin sa’kin? Destiny, fate, o sadyang tayo lang talaga dapat ang gumagawa ng sariling kapalaran natin? Masaya ako para sa mga kaibigan ko, sa mga kaibigan kong nahanap na nila ang taong para sa kanila. Pero sa likod ng kasiyahang nararamdaman ko, andun pa rin ang inggit. Inggit na sana ako rin, na dapat ako rin.
Napapadalas na talaga ang paglapat ng alak sa lalamunan ko. Game naman ako e. Wagas yung kalokohan e. Mas malakas ang loob. Nung una parang naastigan ako sa mga babaeng nakakasabay sa mga lalakeng makipag-inuman pero parang natuturn off na ako sa sarili ko nung sa akin na nangyayare.
sobra na ata pang-aabuso ko sa sarili ko e. Wala naman ako dapat patunayan. Yung sinasabi kong “di na ako iinom”, kalokohan yun. But to be true with my self, in moderation na lang talaga. Kung kaya iwasan, iwas na ako. Kaya namang maging masaya ng barkada ng walang inuman. IKR.
Kaututang dila ko nung unang batch kong magvolunteer nurse sa OMPH. After a year ay sa wakas kami ay nagsama-sama so kahit nilumot na ko sa kanto kahihintay sa mga peste, wala akong pakealam. yung kahit tiis ganda wala kaming pakealam, basta magkasya kami sa tricycle ni manong.Yung kahit malaki pa yung tyan namin sa boobs wala kaming pakealam,basta kakain kami ng wagas. Yung kahit magdagasa wala kaming pakealam, basta makasama lang sa picture. Yung kahit bawas poise wala kaming pakealam, basta tatawa kami ng nakatingala. HAHA BASTA WALA KAMENG PAKEALAM
